Opvoedtafels: een mooie ochtend

Opvoedtafels? Wat zou dat zijn, dacht ik, toen ik een telefoontje kreeg van het Centrum voor Jeugd en Gezien of ik met hen de opvoedtafels wilde organiseren. Het bleek een variant te zijn op de dialoogtafels tijdens de week van de dialoog. Opvoedtafels zijn gesprekken over opvoeding tijdens de ‘week van de opvoeding’. Er wordt ook bij gegeten. Ze noemen dat een ontbijt, maar het is op een tijdstip dat ik mijn ontbijt doorgaans al lang achter de rug heb. Nadat even aarzelen heb ik JA gezegd, dat leek me een leuk idee. Want er zijn inmiddels leuke contacten ontstaan tussen jonge en oude moeders en dit was een mooie kans om deze contacten uit te breiden.
Samen met de vrijwilligers van Opvoeden in Lombardijen hebben we een programma gemaakt en folders verspreid.
Op 8 oktober 2015 was het dan zover. Om negen uur kwamen de eerste vrouwen met kinderwagens binnendruppelen. Een uur later zat de zaal vol met 35 vrouwen met uiteenlopende achtergronden: Nederlandse, Somalisch, Chinees, Marokkaans, Antilliaans en andere windstreken. Deels bleven ze in hun eigen groepje zitten en deels mengden ze door elkaar. Voor de Syrische vrouwen was een tolk gekomen. Met vragen zoals ‘eet je altijd aan tafel’ en ‘wat doe je als je kind zijn bord niet leeg eet’ waren ze met elkaar in gesprek. Dit soort ontmoetingen zijn zo oud als de multiculturele samenleving maar toch is het altijd weer bijzonder als mensen zo met elkaar in gesprek gaan
“In ons land praat ik wel met de buurvrouw of met de familie over opvoeding, maar zoiets georganiseerd heb ik nog nooit mee gemaakt”, zei één van de Syrische moeders. Misschien is opvoeden hier meer een probleem dan in andere landen.