Gezinnen Versterken

Gezinnen in isolement verbinden

bijlesIn Rotterdam Lombardijen zijn veel geïsoleerde gezinnen, name jonge allochtone gezinnen. In de wijk is weinig sociale cohesie en het sociaal isolement is groot.

Sterker worden

Vanwege de vele verhuizingen, nieuwe instroom in de wijk en door de oplopende werkeloosheid, wordt de nood steeds groter. Wilt u meer informatie, neem dan contact op met Helma Hurkens, buurtpastor, helmahurkens@kerkenbuurtwerk.nl

Onderstaand vindt u een toelichting op het project.

Gezinnen Versterken in Rotterdam Lombardijen

startdatum 1 jan 2017
einddatum 31 dec 2019

De aanleiding
De wijk Lombardijen kent veel armoede, veel sociale problemen. De bewoners van de wijk hebben uiteenlopende achtergronden en de sociale verbanden die er zijn, zijn fragmentarisch. De familie en vrienden wonen soms ver weg, in andere wijken, steden, landen. De sociale contacten lopen via Skype, Facebook en WhatsApp. Deze contacten kunnen intensief en steunend zijn, maar dat wil niet zeggen dat ze helpen bij het omgaan met alledaagse praktische problemen rond opvoeding, huishouden, participeren.

Er zijn sociale netwerken in de wijk. Die lopen via religie, school, etnische achtergrond. In 2014, 2015 en 2016 heeft Kerk en Buurtwerk informele netwerken opgespoord en beter leren kennen. Steunfiguren binnen die netwerken zijn verbonden met laagdrempelige activiteiten zoals taalles, lunch, en het formulieren spreekuur.

Gaandeweg komen steeds opnieuw gezinnen in beeld die niet zo’n informeel netwerk om zich heen hebben. Die huishoudens zijn op zichzelf aangewezen en hebben weinig steun bij grote en kleine problemen. Met name alleenstaande moeders met jonge kinderen hebben sociale steun nodig. Zij hebben ‘ankers’ nodig in de omgeving, waar zij zich aan op kunnen trekken en die hulp bieden bij praktische zaken: mensen in dezelfde situatie die hen de weg kunnen wijzen en voorbeelden waar zij zich aan op kunnen trekken.

In de wijk zijn enkele organisaties van vrijwilligers actief. Het kost deze organisaties grote inspanning om goed te functioneren. Ondersteuning door professionals is zeer beperkt. Met de diversiteit aan etnische achtergronden is het moeilijk om open te zijn voor alle groepen. Toch is het belangrijk dat er een aanbod is waar ieder bij aan kan sluiten.

De behoefte aan dit project
Er duiken steeds weer huishoudens op die een te klein netwerk blijken te hebben en waar grote problemen spelen. De ouders blijven te lang met de problemen lopen waardoor er nieuwe problemen bij komen. Dat komt in beeld in de contacten van Kerk en Buurtwerk Lombardijen. Dit beeld keert terug in gesprekken met Speeltuin Pascal , basisschool en CJG.
Er zijn wel activiteiten waar deze gezinnen gebruik van kunnen maken: speeltuin, buurtvaders, vrouwennetwerk, ouderkamers. Die bereiken niet alle ouders. En soms is het moeilijk om de eerste stap te zetten om er binnen te lopen. Als de eerste stap gezet is en kennis is gemaakt, dan komen deze alleenstaande ouders niet altijd terug. De organisatie weet dan niet waarom. Evenmin als iemand na een tijdje afhaakt. Juist bij deze mensen, die zich niet spontaan aansluiten bij een activiteit, is het belangrijk om ze in beeld te houden. De activiteiten worden grotendeels georganiseerd door vrijwilligers. Dat gebeurt goed, maar vrijwilligers zijn gericht op de activiteit die ze organiseren en hebben daar de handen vol aan. Zij kunnen niet ook nog eens letten op de mensen die afhaken of nooit binnen komen. Bij Kerk en Buurtwerk komen die gezinnen wel in beeld, maar er is niet voldoende tijd om ze te volgen.

Bijvoorbeeld:
De buurtpastor krijgt een signaal: Kun je bij mw. S op bezoek gaan, ze zoekt contact met anderen. De buurtpastor doet dat, maakt kennis met het gezin en mw. S komt op de eerstvolgende bijeenkomst van de taalgroep. Ze blijkt de vrijwilligster te kennen. Ze komt enkele keren maar dan niet meer.  Mevrouw was zwanger van een tweede kind. De buurtpastor heeft het gevoel dat haar niet alles verteld wordt. Een jaar later gaat ze nog eens op bezoek. Mevrouw blijkt gescheiden nadat ze slachtoffer was van huiselijk geweld. Door tijdgebrek is het signaal niet consequent opgepakt.

In dit voorbeeld gaat het om de vrouw, maar evenzeer om de kinderen. Als er steun is voor het gezin, dan komen de kinderen minder in de knel: minder stress, meer aandacht voor het kind en zijn ontwikkeling, meer tijd om te spelen.

Doel van het project
Alleenstaande ouders verbinden met bestaande activiteiten en met andere ouders, door hen op te zoeken, belemmeringen in beeld te krijgen en te zoeken wat bij hen past.
Ouders die nog geen netwerk hebben of afgehaakt zijn bij bestaande activiteiten worden opgezocht. Met hen wordt een relatie opgebouwd. Zijn er belemmeringen om mee te doen aan activiteiten. Liggen die belemmeringen bij de ouders of bij de activiteit. Als de belemmering bij de ouders ligt wordt gewerkt aan oplossingen, desnoods met inschakeling van reguliere hulp. Als de belemmering bij de activiteit ligt, wordt gekeken of een andere activiteit past. Voortdurend contact met de vrijwilligers van activiteiten in de wijk, geeft ruimte om met hen te reflecteren waarom deelnemers afhaken. Dat leidt uiteindelijk tot een betere aansluiting op de doelgroep.
Uitgangspunt is dat ouders een sociaal netwerk nodig hebben van mensen die in een vergelijkbare situatie zitten. Want bij problemen kunnen hulpverleners worden ingeschakeld, maar dat is altijd tijdelijk en op den duur staan ze er weer alleen voor. Bij sommige situaties, bijvoorbeeld bij huiselijk geweld, is het veiliger om hierover te spreken met mensen die je kent dan met hulpverleners, waarvan je vooraf niet weet welke interventie ze gaan plegen.
Met de vrijwilligers wordt gereflecteerd over hoe meer mensen uit de wijk bij hen kunnen aansluiten en daar het aanbod op aangepast. Door de verbinding met andere ouders worden de gezinnen sterker en kunnen zij problemen beter aanpakken. De kinderen groeien op in een meer stabiele omgeving en kunnen zich beter ontwikkelen.