Van geel naar groen

In december werd er veel vergaderd over de wijk. De gemeente Rotterdam maakt zich zorgen. Zorgen omdat het niet goed gaat met de wijk. Dat kun je zien aan de enquête die ieder jaar wordt gehouden. Daarin wordt buurtbewoners gevraagd hoe het met hen gaat: zijn de straten schoon, heeft u werk of gaat u naar school, hoe is het met uw gezondheid, leeft u goed samen met de buren? Van de uitslag maken ze kleurenplaatjes. Groen is goed, geel is minder, en als de kleur donkergeel of rood uitslaat, dan is het niet zo best. Bij de sociale vragen zijn de enquete-antwoorden in twee jaar tijd verkleurd van groen, naar geel, naar donkergeel. Op de vraag of men dezelfde opvattingen heeft als de mensen in de buurt, is de kleur geel. Daarom maakt de gemeente zich zorgen. Als mensen in één straat heel verschillende opvattingen hebben, dan zullen ze niet zo snel een babbeltje maken met elkaar en elkaar ook niet aanspreken als er rommel blijft liggen of als er overlast is.

Ook bij ‘meedoen’ is de kleur veranderd van groen naar geel. Dat is niet zo gek. Meedoen kost geld, bijvoorbeeld als je naar een sportschool wilt of een bridgeclub. De gemeente Rotterdam schafte de langdurigheidstoeslag af, heeft de kwijtschelding voor gemeente belastingen gereduceerd en bijzondere bijstand krijg je bijna nergens voor. Tel daar het oplopend eigen risico voor de zorgverzekering bij op. Er blijft steeds minder over voor mensen met een bijstandsuitkering of minimumloon. Dan is ‘meedoen’ niet meer te betalen en kleurt de enquête geel. Het lijkt simpel: verander het armoede beleid, dan verandert de kleur weer van geel naar groen.

Dat doet de gemeente niet. Wat doet ze wel: vaker de straten schoonmaken, mensen helpen om beter te solliciteren en meer aandacht voor verwarde personen. Wat er ook nog bij hoort is positief nieuws over de wijk. Maar hoe maak je dat? De meeste mensen voelen zich pas echt thuis in de wijk als ze contacten hebben in de buurt. Dat hoeven geen hechte vriendschappen te zijn, elkaar groeten geeft al een beter gevoel.

In de Thomas a Kempisstraat werd twee jaar geleden een buurtgroep opgericht. Bewoners werden uitgenodigd om samen te brainstormen over wat ze leuk zouden vinden. In het begin organiseerden ze een beauty ochtend. Daarna kwamen er plantenbakken, beschilderd door de kinderen. Nu gaan ze in gesprek met de woningcorporatie over de woonomgeving. Voor degenen die dat organiseren, is het wonen fijner. Ze zijn een beetje familie geworden van elkaar. Familie dichtbij en dat is belangrijk als je eigen familie ver weg woont. Dat is goed nieuws.
Bart en Helma en de vrijwilligers in de Petrakerk proberen op allerlei mensen met elkaar in contact te brengen. Als meer mensen elkaar kennen, dan kleurt de enquête hopelijk weer van geel naar groen: stralend fris groen!

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

16 + 10 =