‘Waar zijn wij nou helemaal mee bezig?’

Die vraag komt af en toe bij je op. Het komt ook voor dat anderen het aan je vragen. Dan is er meestal iets niet in de haak. ‘Waar ben jij nou helemaal mee bezig?’.

We staan voor een nieuw seizoen in de kerk en in het Kerk- en buurtwerk. Het is nog redelijk rustig. Regelmatig betrap ik mezelf erop dat ik nadenk over waar ik mee bezig ben. Als het drukker wordt, dan gun je jezelf minder tijd voor die vraag. Maar je kunt maar beter wél goed met die vraag bezig zijn. Want dan krijg je helder wat je moet doen.

Ik voel me zo onderhand best wel iemand van de Petrakerk. Ik werk er al een aantal jaren. Met veel belangstelling leef ik mee met wat er zoal gebeurt in de Petrakerk. Ik voel me zo onderhand ook wel iemand die thuis is in Lombardijen. Veel mensen komen bij ons doordeweeks. Helma en ik en andere vrijwilligers leven mee met mensen. De mensen uit de buurt komen hun verhalen bij ons vertellen. We luisteren en proberen te zorgen voor elkaar.

Na het horen van een verhaal komt spontaan soms de vraag naar boven: ‘Waar zijn wij mee bezig?’. Je krijgt soms de merkwaardigste verhalen te horen van de mensen in de wijk. Verhalen waar je zo 1 2 3 niets mee kunt, behalve dan aanhoren.

Als dat gebeurt, dan denk ik even: ‘Wat zouden we als kerk kunnen betekenen in het leven van mensen met zúlke verhalen?’. De kerk heeft – hoe je het ook bekijkt – een grote schat in beheer. Want in de kerk weten we – of hóren we te weten – waar we mee bezig zijn. Wij ‘weten’ of ‘geloven’ hoe het goede leven eruit ziet. We zouden er minstens met elkaar over kunnen praten of nadenken. Want in de kerk en in de wijk zijn we allemaal – kerklid of niet – op zoek naar het goede leven. Iedereen wil gelukkig en waardig leven, gezond, gezellig met de kinderen.

Hetzelfde verlangen naar het goede leven vind je bij de mensen van de kerk én de mensen in de wijk. Trouwens: de mensen in de kerk zijn ook mensen in de wijk. De grens tussen de kerk en de wijk wordt voor mij steeds vager. Werken voor de mensen in de wijk verschilt voor mij niet van werken voor de mensen in de kerk. Praten met mensen over belangrijke dingen is het voornaamste wat je als pastor doet, waar dan ook. Het maakt niet zoveel verschil of je dat op zondag doet of op maandag en dinsdag. Overal en altijd hebben we als mensen te maken met elkaars verlangen naar het goede leven. Tussen haakjes: ‘Goedleven’ is een buurtschap in Zeeland op de grens van Nederland en België.

Bart Starreveld

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

vier × vijf =